چيزى جز زنبيلى از برگ خرما و شمشيرى آويخته و قرآن وجود ندارد . « 1 » 2 - شيخ صدوق از حمدبن عبداللَّه فروى ( خ ل - غروى ) به نقل از پدرش آورده است ، مىگويد : بر فضل بن ربيع وارد شدم درحالى كه او پشت‌بام نشسته بود ، به من گفت : بيا نزديك ! به‌قدرى نزديك رفتم كه روبروى او قرار گرفتم . سپس به من گفت : به آن اتاق داخل منزل خوب نگاه كن ! نگاه كردم گفت : داخل اتاق چه مىبينى ؟ گفتم : جامه‌اى افتاده ! گفت : خوب نگاه كن ! دقت كردم و نگريستم ، يقين پيدا كردم ، گفتم : مردى در حال سجده است ! پرسيد : او را مىشناسى ؟ گفتم : نه . گفت : اين مولاى تو است . گفتم : مولاى من كيست ؟ گفت : پيش من خودت را به نادانى مىزنى ؟ گفتم : به نادانى نمىزنم بلكه من مولايى براى خودم سراغ ندارم . گفت : اين ابوالحسن موسى بن جعفر عليهما السلام است ، من تمام شب‌ها و روزها را بررسى كردم ، هيچ وقتى از اوقات او را جز در همين حال كه به تو مىگويم ، نديدم : او نماز صبح را كه مىخواند ساعتى پشت سر نماز ، تعقيب مىخواند تا آفتاب طلوع مىكند سپس سجده مىرود و همچنان در حال سجده است تا ظهر . او كسى را سپرده است كه مواظب زوال آفتاب باشد ، نمىدانم آن غلام چه وقت به او مىگويد : ظهر شد ! ناگهان او از جا مىجهد شروع به نماز مىكند بدون اينكه تجديد وضو كند . مىدانم كه او در حال سجده نه خواب سنگين رفته و نه خواب سبك و همچنان است تا از نماز

--> ( 1 ) - قرب الاسناد : ص 128 .